Przyjechał Jasiunio do obecj krainy, namówił dziewczynę do swojej rodziny. Dziewczyna nieboga, namówić się dała, swe wrone koniki, zakładać kazała. „Zakładajcie kunie, zakładajcie wrune pojedzim, pojedzim, w jasieńkową strunę”. Kunie to wiedziały, z stajni wyjść nie chciały bo o tej podróży już dawno wiedziały. „Nabierz, Kasiu, nabierz, srebra, złota dosyć żeby miały kunie, co pod sobą nosić”. „Ach Janku, mój Janku, jakże bym ja wzięła, od nowej kómory matusia klucz wzięła”. „Powiedz ty Kasiuniu, że cię główka boli, pośle cię mamusia, do nowej kómory” Mamusia myślała, że jej córuś spała, a ona z Jasieńkiem w drodze wędrowała.