Na cmentarzu mieszkać będę I tak długo grób zasiądę Aż Pan prochy wszstkich ludzi Dzień od sądu z martwych wzbudzi. Juz ni będę tu przebywać, Pan Bóg kazał odpoczywać Ziemi lecz i ciało wstanie znów na Boga oglądanie. Krótki czas życia mego Ledwom doznał świata tego Wziął mnie Pan Bóg już do siebi Abym wiecznie mieszkał w niebie. Tam kwitną róże z lilią Z nich anieli wieńce wiją Tam wszyscy cieszą się wiecznie Z Barankiem Bożym bezpiecznie Idzie więc do Pana swego Dusza ma na rozkaz jego Z ciałem moim rozwiązana Do Aniołów przyrównana A więc nie płaczcie rodzice Bo znów wkrótce was uwidzę Śmierć z kosą jak polne kwiatki Ścina starych jak i dziatki. Dziękuję za piastowanie, Za usługę i staranie Będę prosić z niewinności Za was Boga we wieczności Bracia, siostry i pokrewni Niech was smutek nie rozrzewni Bom aniołem już na łonie Z ojcem siąde jak na tronie. Krótki żywot mój zawarłem, Do Jezusa się dostałem I me ciało z prochu wstanie Z duszą wielbiąc ciebie Panie. I me ciało z prochu wstanie Z duszą wielbiąc ciebie Panie.