Iszła Hanusia krajim Dunaju, ja za nią Hejże ja za nią, za Hanusieńką kochaną. Na Hanusieńce śliczna chusteczka,kto jej dał? Hejże ja jej dał, bom się w niej wiernie zakochał. Na Hanusieńce śliczne korali, kto jej dał? Hejże ja jej dał, bom się w niej wiernie zakochał. Na Hanusieńce śliczna bl'uzeczka, kto jej dał? Hejże ja jej dał, bom się w niej wiernie zakochał. Na Hanusieńce śliczny gorseciʸk, kto jej dał? Hejże ja jej dał, bom się w niej wiernie zakochał. Na Hanusieńce śliczny fartuszek, kto jej dał? Hejże ja jej dał, bom się w niej wiernie zakochał. Na Hanusieńce śliczne buciki, kto jej dał? Hejże ja jej dał, bom się w niej wiernie zakochał. * W wymowie Ł wymawiane jako przedniojęzykowo-zębowe; e (é) w końcu wyrazu zachowało jego dawną realizację jako i(y)