Wyletieła dusza z tieła, na nowoj mohile sieła Wona sieła i płakała: de ja budu noczowała Prylitaje anhieł z neba, czoho tobi dusza treba Światyj anhieł, nyc ny treba, tolko spasienija z neba Czy ty dusza spowydałaś, czy ty dusza pryczaszczałaś Światyj anhieł, spowydałaś, światyj anhieł pryczaszczałaś To jdy dusza za duszamy, tak jak misiac za zoramy Zajdesz dusza ty do neba, tam tobi skażut szczo treba. Szczo ty dusza tam robyła, szczo tak mnoho nahreszyła Światy Boże w hory żyła i tak mnoho nahreszyła Ja(j) syrotoj zostałasia, wsio płakała, narykała O moj Boże miłościwyj, bud’ nado mnoj litościwyj.