Ej ty, bracie Wormijarzu, do koni, do koni jI pojedziem przez ten gajik zielony, zielony jI pojedziem przez ten gajik zielony, zielony jI tam sobie koniczeńka na pasie napoim jI tam sobie piękno dam namówim, namówim jI tam sobie piękno dam namówim, namówim A Stanisław ogień krzesi, dmucha je, dmucha je A Wormijarz szabeleńkę dostaje, dostaje A Wormijarz szabeleńkę dostaje, dostaje Obciął jemu ręce, nogi, ji obie, ji obie jI pochował na mogile przy drodze, przy drodze jI pochował na mogile przy drodze, przy drodze Wsiadł Wormijarz na konika, chciał jechać, chciał jechać Ale konik od mogiły nie chciał iść, nie chciał iść Ale konik od mogiły nie chciał iść, nie chciał iść Teraz bracie Wormijarzu na mój koń, na mój koń Mój koniczek cię zawiezie w nowy dwór, w nowy dwór Mój koniczek cię zawiezie w nowy dwór, w nowy dwór Mój koniczek cię zawiezie pod wrota, pod wrota jI wyniesie panna wianek ze złota, ze złota jI wyniesie panna wianek ze złota, ze złota jI przyszpylimy mu koniu do grzywy, do grzywy Będzie panny wianek świecił trzy mili, trzy mili Będzie panny wianek świecił trzy mili, trzy mili Ciebie bracie Wormijarzu złapają, złapają Ale mego koniczeńka poznają, poznają Ale mego koniczeńka poznają, poznają Ciebie bracie Wormijarzu każą ściąć, każą ściąć Ale mego koniczenka każą wziąć, każą wziąć Ale mego koniczenka każą wziąć, każą wziąć Teraz bracie Wormijarzu żałujesz, żałujesz Ale duchu w moim ciele nie czujesz, nie czujesz Ale duchu w moim ciele nie czujesz, nie czujesz