Szczęśliwy, kto sobie Patrona Józefa ma za Opiekuna. Niechaj się niczego nie boi, Gdy święty Józef przy nim stoi, nie zginie. Idźcie precz, marności światowe, Boście wy do zguby gotowe; Już ja mam nad kanar słodszego. Józefa, Opiekuna mego, przy sobie. Ustąpcie, szatańskie najazdy. Przyzna to ze mną człowiek każdy, Że choćby i samo powstało Piekło się na mnie zbuntowało, nie zginę. Gdy mi jest Józef ulubiony Obrońca od każdej złej strony; On ci mnie ze Swojej opieki Nie puści, i zginąć na wieki nie mogę. Przeto Cię upraszam serdecznie. Józefie święty, bym bezpiecznie Mógł mieć zgon i lekkie skonanie, I grzechów moich skasowanie przy śmierci. Gdy mi zaś przyjdzie przed Sędziego Stawić się, wielce straszliwego; Bądźże mi, Józefie, przy sądzie, Kiedy mnie Bóg sądzić zasiądzie, Patronem