I wzieli miᵉ do wojska, jak ptaszka do kl’atki niczego mi nie żal’ i tylko ojca, matki. Biora mnie do wojska szbelka mi wisi, niczego mi nie żal tylko mej Marysi I wszystkie kwiaty lubi najlepiej różwe wszystkich chłopców lubi najlepiej wojskowe. Poszedłem do wojska na cztery miesience ona się wydaa bo miała tysience I co mi po tej rózy i co kwitnie na górze, co mi po tym chłopcy co przy wojsku służy. I co mi po koniku co ładny i gruby i co mi po tym chłopcu i co ón wszystkich lubi. I gadała, gadała ąe będzie czekała, i ja poszed do wojska i ona się wydała. Wianeczku mirtowy i trzymaj mi się głowy, i bo na ciebiᵉ czeka i chłopaczek wojskowy. Poszedłem do wojska i jaż na cztery lata, i ona się wydała i już była garbata. I co mi po tyj róży co już obliciała, i co mi po chłopaku, któregom kochała. I co mi po koniku co ładny i gruby i co mi po tym chłopcu i co ón inną lubi. * W wymowie Ł wymawiane jako przedniojęzykowo-zębowe; e (é) w końcu wyrazu zachowało jego dawną realizację jako i(y)