Hej na wygonie gonie, pasła Kasieńka konie hej pasła pasając je, ładnie wyspiewując se. Jedzcie koniki trawkę, tę zieloną murawkę zdrojową wodę pijcie to dalej pojedziecie. Pojedziemy do boru, naścinamy jaworu cimnice zbudujemy, Jasia do niej wsadzimy. Siedzi Jasieńko roczek, oj siedzi i półtora oj siedzi i dwa l’ata wcaliᵉ nie widząc świata. Podajcież mi toporek wyrąbiᵉ se otworek hej to ja będę wiedział za com trzy l'ata siedział. Za mnie Jasiu kochany, za mój mirtowy wianek żeś ty go nie szanował, z młodych l’at umarnował. * W wymowie Ł wymawiane jako przedniojęzykowo-zębowe; e (é) w końcu wyrazu zachowało jego dawną realizację jako i(y)