Piersza godzina, północ wybiła, jak mnie ma miła odprowadziła. Odprowadziła aż do gaika, tam my słyszeli głosy słowika. Słowiczyk nuci głos się rozlata, czekaj, czekaj ma miła na mnie trzy l’ata. Gdybym ja mniała trzy l’ata czekać, to bym wol'ała syna wychować. Syna wychować do wojska oddać, tam go nauczą cel’ym cel’ować. Młodsi żołnierze celiᵉm cel’ują a ci rekruci panny miłują. * W wymowie Ł wymawiane jako przedniojęzykowo-zębowe; e (é) w końcu wyrazu zachowało jego dawną realizację jako i(y)