Zagraj mi muzyku walczyka drobnego, bo ja będę śpiewać i do wianka białego. I wianku, że ty wianku i ty różowy kwieciᵉ już cie nie zobacze jaż na tamtym świeciᵉ. Zrzuż wianek pod ławe i nakryj go wanno, żebyś sto lat żyła już nie będziesz panno. Na wysokiej wieży i tam się błyszczy krzyżyk, i pamientaj Jasieńku, żeś Marysi przyrzyk. I także ty Marysiu i żebyś pamintała żeś ty mu w kościeli a prawe renke dała. * W wymowie Ł wymawiane jako przedniojęzykowo-zębowe; e (é) w końcu wyrazu zachowało jego dawną realizację jako i(y)