Pamintos Kasiu, pamintos ji to, jak my kosieli pod borym zyto. Jo zym kosieł tyś wiązała, tyś się do mnie przytulała, Janku niedobrze. Jak jo dóm tobie pół metra manny, bedzies chodzieła jak wszystkie panny. Cóz my z tego, ze jest manna, ni jo wdowa, ni jo panna, Janku niedobrze. A jak dóm tobie ᵘowce z jagnińcim, nie bedzieś miała biedy z dziecincim. Cóz my z tego, ze jest ᵘowca, mój synecek ni mo ojca, Janku niedobrze. A jak my byli na mszy w kościele, to mój synecek do ojca się śmieje. Dzień dobry ci, mój tatusiu, Bóg zapłać ci mój synusiu, juz tera dobrze.