Pamiętaj człowiecze, jak żyjesz na świecie Nie bądź tak zuchwały, pyszny i wspaniały w swej myśli. Otwórz twoje oczy spójrzyj co się toczy W tym mizernym świecie śmierć prędko zagniecie każdego. Nie ścierpi królowi, ani papieżowi Bierze ji książęta, biskupy, panięta do grobu. I hetmana z boju prowadzi do gnoju Wydarłszy buławę, odrzuca pod ławę w kościele. Ani sługa (…) ani mądre rady Warta ni żołnierze, ni mężni rycerze obrania. Na hartowne strzały, na mury na wały Śmiało i na działa by sama zechciała śmierć idzie. Junaka bitnego, i strzelca pewnego Prędko śmierć ugodzi swa kosą dogodzi nie strzelbą. I ichmościów panów, ze wszech ludzi stanów Sędziego z krawczykiem, żołnierza z szewczykiem śmierć zrówna. Studenta od teki, oderwie na wieki I mądry teolog i bystry teolog zamilknie. Za nic u niej doktor za nic pieniędzy wór Za nic lisia szuba śmiertelna to zguba zagrzebie. Nie wygrasz prawniku nie wygrasz muzyku Statutem prawnika i z dudą muzyka śmierć bierze. Szynkarze karczmarze kupcy i lichwiarze W tropy tuż tuż za nią idą jak za panią choć nie chcą. I panienki małe w strojach okazałe Do was też z ochoty, śmierć idzie w zaloty niemile. I maleńkie dziatki wyrywa jak kwiatki Potem i samego rodzica miłego śmierć bierze. Ubodzy kmiotkowie, tak też parobkowie Chociaż ci nie hardzi, śmierć jednak nie gardzi i wami. O, Jezu nasz Panie jedyne kochanie Daj w sobie smakować śmierci nie hołdować na wieki.