thumbnail

Nic nas tu nie kontentuje

Zespół Kuleszanki

PT2M46S

Nic nas tu nie kontentuje, nic nas tu nie kontentuje, Młody młodej nie całuje, młody młodej nie całuje. Jak się ukrop zagotuje, młody młoda ucałuje. Już się ukrop zagotował, młody jesce nie całował. I ta woda stygnie w garku, a nasz młody sztywny w karku. Pocałuje w swojej budzie, jak nie będo widzieć ludzie. Po co Antek ty sie żenił, kiedy żonki nic nie zmienił. Kiedy taka moja żonka, sie obgania jak od bąka. Bójsież Mańka, bójsież Boga, Antek zmarznie koło proga. Wcale ze mną spać nie chciała, mama na nią nakrzyczała. Pójdź no Mańka pod pierzyne, bo ten Antek tobie zginie. Mańka Antka nie wpuściła, bo sie z innym umówiła. Bo ten Antek nie rozumie, ucałować jej nie umie. Mańka sobie dobrze radzi, co dzień inny odprowadzi. A nasz Antek sie rumieni, bo zapomniał, że sie żenił.

Nagranie

Archiwum Podlaskiego Instytutu Kultury / nagrano w Mońkach (1979)

Pieśń opracowana w ramach realizowanego Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego p.n.: „Pieśni Podlasia”
Region

Podlasie


województwo podlaskie, powiat moniecki, gmina Mońki, wieś Kulesze

Gatunek

Przyśpiewki weselne

Tagi
Opracowanie tekstu: Robert Burdalski
Licencja
©